Lęk jest procesem wewnętrznym. Powstaje wewnątrz naszego organizmu i umysłu. Nie jest związany z bezpośrednim zagrożeniem lub bólem. Lęk często staje się patologiczny. Dzieje się tak, gdy towarzyszy on stale, jako uczucie niepokoju, napięcia czy skrępowania. Nie pozwala na swobodę, co w konsekwencji prowadzi do zaburzeń. Według psychologów, lęk związany jest z naszym id i ego. Gdy napięcia id nie są rozładowywane, ego zaczyna gromadzić nasze lęki. Źródłem leku mogą być obawa przed rzeczywistymi zagrożeniami w świecie zewnętrznym, własne sumienie, czy realny świat reprezentowany np. przez rodziców, którzy swoim zachowaniem w okresie naszego dzieciństwa powodowali, że baliśmy się działać impulsywnie, żyjąc w strachu, że zrobimy coś za co poniesiemy karę. Często nasz lęk powstaje na podstawie naszych wyobrażeń o niebezpieczeństwie, a nie rzeczywistego zagrożenia. To w jaki sposób reagujemy na dostarczane z zewnątrz impulsy, lęki, niebezpieczne sytuacje, a także stres, ma wpływ na umiejętność rozładowywanie naszych emocji. Im lepiej sobie z tym radzimy, tym mniej narażeni jesteśmy na szkodliwe następstwa tłumienia lęków.